szaulina's soup

About

jedna linijka przeciw tobie
poczuj ten lodowaty żużel wewnątrz; ode mnie dla ciebie

Accounts

Newer posts are loading.

You are at the newest post.
Click here to check if anything new just came in.

May 18 2012

Reposted from

carrien via

atena

#
React

May 13 2012

→ olivesmell.tumblr.com

Reposted from

OhWowButFuckYou via

twice

#
React

May 12 2012

→ sircube.tumblr.com

cats

Reposted from

cube via

badhairday

#
React

May 09 2012

Reposted from

retaliate via

twice

#
React

May 08 2012

“ People think they know you. They think they know how you’re handling a situation. But the truth is no one knows. No one knows what happens after you leave them, when you’re lying in bed or sitting over your breakfast alone and all you want to do is cry or scream. They don’t know what’s going on inside your head — the mind-numbing cocktail of anger and sadness and guilt. This isn’t their fault. They just don’t know. And so they pretend and they say you’re doing great when you’re really not. And this makes everyone feel better. Everybody but you. ”

— William H Woodwell Jr.

Reposted from

twice

#
React

Reposted from

tout via

badhairday

#
React

April 22 2012

Reposted from

twice

#
React

April 20 2012

(via halfchair)

Reposted from

kattrina

#
React

April 19 2012

sp4zz:

… me quedo sin… by [muffin] on Flickr.

Reposted from

kattrina

#
React

April 12 2012

Reposted from

rubynights via

toolate

#
React

Reposted from

silentshout via

toolate

#
React

Reposted from

panna-bez-glowy via

atena

#
React

April 11 2012

“ ja mam kryzys permanentny. jestem typem depresyjnym, trudno jest mi się cieszyć z czegokolwiek, widzę świat w ciemnych barwach. jest fajnie, bo pijemy herbatę, gadamy, jest ładna pogoda, ale mam w sobie czarną dziurę, która cały czas promieniuje. ”

— robert więckiewicz (dla zwierciadła)

Reposted from

tola

#
React

Reposted by

farsta

#
React

Reposted by

#
React

April 10 2012

“ - Nie masz pojęcia, jak ja czasem cierpię, zupełnie bez wyraźnego powodu. Myśli mam tak dziwnie poplątane, wartościowanie tak stasowane, że już nie mogę tak dłużej żyć [...] Mój światopogląd [...] zaczyna walić się od podstaw. Właściwie jestem wcieleniem kompromisu, i to koniecznego, i niczym więcej. ”

— witkacy (pożegnanie jesieni)

Reposted from